'Poëtisch en glashelder proza.' €21,00
Beesten is Federigo Tozzi’s debuut uit 1917, dat door Italiaanse critici niet alleen wordt beschouwd als een van de hoogtepunten van het Italiaanse proza van de 20e eeuw, maar ook als het stilistische meesterwerk van zijn tijd.
Beesten bestaat uit 69 korte prozawerken, waaraan Federigo Tozzi van 1915 tot 1917 werkte en sindsdien voortdurend opnieuw wordt gepubliceerd. In elk fragment verschijnt een dier om het verhaal te versieren met zijn eigen betekenis. Twee fragmenten, het eerste en het laatste, geven de sleutel tot de tekst. Ze worden gekenmerkt door de aanwezigheid van het enige dier dat binnen deze collectie in harmonie lijkt te leven met de natuur: de leeuwerik. In het eerste fragment wordt de moeilijkheid van de leeuwerik beschreven om te leven in een door mensen gedomineerde wereld; het laatste fragment is een oproep aan het dier om terug te keren naar het hart van de menselijke ziel om het te regenereren.
De dieren in Beesten zijn niet zomaar verschijningen die een verbinding leggen met andere bestaansvlakken. Ze vormen een nieuwe aanwijzing om de wereld te begrijpen, misschien wel de meest relevante, de aanwijzing met de grootste indringende kracht. Daarnaast is Beesten ook het portret van een man die boos is op het leven en op zichzelf, in strijd met zijn tijd.
‘Een van de meest bijzondere boeken uit de Italiaanse literatuur, gepubliceerd in 1917, wordt opnieuw uitgegeven. Vanuit een perspectief dat dicht bij dat van Kafka ligt, vormen dieren een van de meest bevoorrechte manieren om zich door de kringloop van het bestaan te bewegen.’
La Provincia
‘Tragischer dan dat van Federigo Tozzi kan het lot van een aanstormend schrijver nauwelijks zijn. Na zich te hebben vrijgevochten uit een ongelukkige jeugd was de Toscaanse auteur net op weg om door te breken, toen hij in 1920 overleed aan de Spaanse griep, amper 37 jaar jong. Zijn schaarse werk verdween in de vergetelheid en werd daar pas in de jaren 60 weer uit opgevist, toen men ontdekte dat Tozzi een van de allereerste Italiaanse modernisten was geweest. Beesten verscheen in 1917 en is net zo gefragmenteerd als de verbrokkelende wereld van die dagen. De hoofdpersoon doolt door Siena met zijn ziel onder de arm, denkt aan de dood en aan zijn leven zoals het had moeten zijn en vertelt over de stad, die hij haat, en haar bewoners, die hij mijdt. In zijn ziel zingt een leeuwerik en in ieder verhaal wordt een dier opgevoerd, dat zijn onbehagen en zijn weemoed weerspiegelt. Bepaald geen hap-slik-weg-boek, maar poëtisch en glashelder proza om langzaam te savoureren.’
– Marijke Arijs in De Standaard der Letteren
‘Een van de meest bijzondere boeken uit de Italiaanse literatuur, gepubliceerd in 1917, wordt opnieuw uitgegeven. Vanuit een perspectief dat dicht bij dat van Kafka ligt, vormen dieren een van de meest bevoorrechte manieren om zich door de kringloop van het bestaan te bewegen.’
La Provincia
