Een oude heer vertelt over zijn eiland en zijn bewoners: de vuurtorenwachter, de dichter, de priester, de leraar. Een eiland dat zijn eigen regels heeft, waar iedereen elkaar kent, waar de wind en de zee mensen veranderen. Het eiland zit vol met katten, gedomesticeerde, dikbuikige straatkatten, die hun eigen leven leiden en ronddwalen van het ene huis naar het andere.
Op een dag verdwijnen de katten op onverklaarbare wijze en plotseling wordt de manier van leven van de hele gemeenschap bedreigd. De ontsteltenis van de eilandbewoners blijft niet onopgemerkt op het vasteland, waar men zich haast om te proberen het disfunctioneren te verhelpen.
De man die niet meer van katten hield is een elegante en gedurfde tekst die ons waarschuwt voor de kwetsbaarheid van onze vrijheden en ons doet nadenken over hoe taal wordt gemanipuleerd om ideeën te veranderen.
‘Met dit korte, maar krachtige verhaal waarschuwt Isabelle Aupy voor de kwetsbaarheid van een gemeenschap en haar vrijheden. Ze schetst wat voor een krachtig wapen taal kan zijn. Ik wil Aupy in elk curriculum: in de lessen Frans, Nederlands én Maatschappelijke vorming.’
Tip van Boekhandel Salvator, Mechelen, in De Standaard
‘Een geweldige leeservaring. Bangelijk actueel. Het laat nog maar eens zien hoe belangrijk het individuele denken is.’
Jan Bergen, Standaard Boekhandel Turnhout
‘Belachelijke bemoeienis van buitenaf lijkt een hechte gemeenschap te ontwrichten. Een sfeervolle, lichtvoetige dystopie met ook veel hartverwarmende lichtpuntjes!’
Michiel Scheen, Boekhandel Scheltema
‘Een fabel die je in een ruk uitleest en je daarna beduusd achterlaat als na een duik van een hoge duikplank. Je weet van tevoren dat water nat is, maar de ervaring is toch meer dan het weten. Het gaat over taal en de betekenis van woorden. Het maakt op een gezonde manier onrustig en laat je nadenken over vrijheid en eigenheid. Echt prachtig, ik ga het zeker nog een keer lezen. Het lijkt me een geweldig boek voor de Franse leeslijst op middelbare scholen. Wat een groots boek is dit.’
Lotte de Laat, boekhandel Van Piere
‘Wat een gaaf boek is dit! Ik blijf maar dingen teruglezen.’
Olaf Tigchelaar, boekhandel Kramer & Van Doorn
