Na de dood van haar vader verlaat Kerstin haar huis en reist ze naar een klein plaatsje aan de kust in Noordwest-Frankrijk. Maar in het pension, met zijn geheime deuren en stille, schimmige figuren, wordt ze geconfronteerd met verstoringen en angstaanjagende bedreigingen. Ze belandt in een droomlandschap van ruige kliffen, donkere winterbranding en diepe grotten. En wanneer een jonge jongen dood wordt aangetroffen buiten de kalksteengroeve, raakt ze betrokken bij een reeks mysterieuze gebeurtenissen die zich op deze desolate plek afspelen.
Tragedie onder drijvende wolken, geschreven in Christiansens rijke proza, is een poëtische roman, raadselachtig en spannend, melancholisch en opbeurend tegelijk.
‘Er zijn zoveel stemmingen in het boek, zoveel verborgen, zoveel geagiteerde toestanden die Kerstins psyche tot het breekpunt oprekken, dat de lezer volledig geboeid raakt, in het huis van geesten… Het is verrassend elegant gedaan, niemand schrijft zoals Christiansen.’
Adresseavisen, Noorwegen
‘Zelden heb ik een roman gelezen met zulke intense en levendige beschrijvingen van zonneschijn en schaduw, en zelfs van voorbijdrijvende wolken. Maar het is ook een roman over verdriet en verlangen naar wat verloren is. Er zijn veel passages in deze roman die uitnodigen tot citeren. Soms heeft het een melancholische sfeer die ontroert, het proza is een genot.’
Dagsavisen, Noorwegen
