Mona Høvring
Mona Høvring (1962) debuteerde in 1998 als dichter en publiceerde sindsdien nog vijf poëziebundels en vier romans. In 2013 werd haar derde roman, Camillas lange netter, genomineerd voor de Nordic Council Literature Prize. Omdat Venus op de dag dat ik werd geboren een alpenviooltje passeerde betekende haar definitieve doorbraak: het boek won de Noorse Critics Prize en eindigde op de lijst van de beste boeken van 2018.
In 2021 werd ze bekroond met de Dobloug-prijs, de prestigieuze onderscheiding van de Zweedse Academie voor literatuur en literatuurwetenschap. De jury stelt onder meer dat ‘Høvring erin slaagt om met haar kenmerkende stilistische taal filosofisch en poëtisch inzicht in mensen te combineren tot een literair universum dat doet denken aan realisme en sprookjesachtige dromen tegelijkertijd’.
Uit het interview in Het Parool (juni 2024):
“Het schrijverschap kwam pas laat in haar leven. Ze heeft niet gestudeerd en werkte jaren in fabrieken en op een olieplatform. ‘Ik werkte vijf lange shifts achter elkaar in de metaalfabriek, dus ik kwam er gewoon niet aan toe.’
Op 32-jarige leeftijd besloot Høvring dat ze het toch moest proberen, maar de uitgevers zaten niet op haar werk te wachten. Toen ze op een olieplatform werkte, kreeg ze onverwacht toch bericht van een uitgeverij die haar gedichten wilde publiceren. Op dat moment begon een tweede leven voor Høvring. Die bundel gaf haar een uitweg uit het arbeidersbestaan. ‘In de generaties voor mij behoorde het volgen van een hogere beroepsopleiding of academische studie niet tot de mogelijkheden. Ik heb in de literatuur mijn opleiding en mijn levensgeluk gevonden,’ zegt ze. Het ontroert haar nog steeds. Iedere dag is ze dankbaar dat ze op deze manier kan leven, ook op de dagen waarop het schrijven tegenzit.”
